دکتر اسماعیل جبارزاده کیست؟

 سانا نیوز: با معرفی دکتر اسماعیل جبارزاده به عنوان استاندار جدید آذربایجان شرقی سئوالات زیادی در خصوص  وی و اطلاع از فعالیت های گذشته اش در بین افکار عمومی مطرح شد که در گزارش ذیل به برخی از این موارد اشاره شده است:

cebbarzade

«اسماعیل جبارزاده» در سال 1339 در شهرستان خوی از توابع آذربایجان غربی به دنیا آمد. دوران تحصیل را در این شهر سپری کرد و با عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مدتی را در جبهه های جنگ و دفاع از آب و خاک و کیان این کشور پرداخت. او هم مانند بسیاری دیگر از سرداران و مدیران ارشد استان، در لشکر همیشه سرافراز عاشورا سابقه فعالیت دارد. او مسئول بهداری لشکر عاشورا بود.

نگاهی به سابقه و بیوگرافی بسیاری از مدیران طراز اول کشورمان نشان می دهد که قریب به 70 درصد مدیران ارشد و صاحب نام ایران به ویژه در سالهای بعد از انقلاب از این سه استان برخاسته اند. هر چند سهم آذربایجان شرقی از حلقه ی مدیریت طراز اول کشور در حد و اندازه ی این استانها نبوده ولی با این حال، اندک مدیران ارشد آن نیز، از نظر کارنامه و عملکرد صاحب سبک و شهرت خاصی هستند.

در میان چهره های سرشناس و تاثیرگذار سه دهه ی اخیر آذربایجان شرقی، نام افرادی به چشم می خورد که امروزه کمتر نامی از آنها به گوش می رسد هر چند که در طی آن سالها، قول و عملشان، به سرعت در رسانه های مکتوب و مجازی آن دوران منعکس می شد و واکنش های مختلفی را هم بر می انگیخت.

در میان نامهایی چون: عبدالعلی زاده، درویش زاده، جواد انگجی، سبحان الهی، تاج الدینی، اعلمی، پزشکیان و چند تن دیگر، نباید نام «اسماعیل جبارزاده» را فراموش کرد. نماینده ی چهار دوره ی مجلس شورای اسلامی که کمتر کسی خنده بلند او را دیده و بیشتر با چهره ای جدی و در عین حال مصمم شناخته می شود!

«اسماعیل جبارزاده» در سال 1339 در شهرستان خوی از توابع آذربایجان غربی به دنیا آمد. دوران تحصیل را در این شهر سپری کرد و با عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مدتی را در جبهه های جنگ و دفاع از آب و خاک و کیان این کشور پرداخت. او هم مانند بسیاری دیگر از سرداران و مدیران ارشد استان، در لشکر همیشه سرافراز عاشورا سابقه فعالیت دارد. او مسئول بهداری لشکر عاشورا بود.

بعد از پایان جنگ در رشته دکترای علوم آزمایشگاهی از دانشگاه تبریز فارغ التحصیل شد و از همین مرحله بود که پله های ترقی را به سرعت طی کرد. ابتدا و به طور همزمان در سال 1378به عضویت هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز و هیات علمی انستیتو پاستور ایران درآمد.

اما علاقه ی او به فعالیت های سیاسی سبب شد تا در سال 71 عزم خود را برای حضور در مجلس شورای اسلامی جزم کند. سال 71 برای او خوش یمن بود. چرا که موفقیت بزرگی به دست آورد و در همان اولین سال کاندیداتوری اش در کسوت نماینده ی مردم تبریز، اسکو  و آذرشهر به مجلس چهارم راه یافت. موفقیتی که تا چهار دوره ی دیگر یعنی 16 سال بعد هم دوام یافت. شاید در بین نمایندگان مجلس شورای اسلامی، تعداد نمایندگانی که بیش از چهار دوره به مجلس راه یافته باشند انگشت شمار باشد و جبارزاده نیز از جمله همان وکلایی است که به این افتخار نایل آمد. از همین رو در سالهای آخر نمایندگی اش به چنان اعتبار و جایگاهی دست یافت که برخی از نمایندگان مجلس و حتی رئیس اصولگرای آن از تجربیات و دانش او در مورد برخی آئین نامه ها و قوانین نظر خواهی می کردند.

حداد عادل (رئس مجلس هفتم) و باهنر (نائب رئیس مجلس) هرگاه جبارزاده اخطار آئین نامه ای می داد و یا در مورد قانون و تبصره ای در مجلس تشکیک پیش می آمد سراغ جبارزاده می رفتند و نظر او را نافذ می دانستند.

جبارزاده از همان سالهای نخست ورود به مجلس يكي از چهره هاي اصلاح طلب خطه آذربايجان بود. در مجلس ششم به عضویت هيات رئيسه مجلس درآمد و يكي از معتمدين رییس وقت مجلس  شد.

جبارزاده هرچند سابقه ی 16 سال حضور در چهار دوره مجلس ( چهارم تا هفتم) را در پرونده کاری خود به ثبت رساند اما برخلاف بسیاری از نمایندگان، بیشتر سکوت پیشه کرد و از موضع گیری های جنجالی اجتناب کرد. هرگز وارد مناقشات و مسائل بحث برانگیز بین نمایندگان نشد و چهره ای تقریبا آرام از خود به نمایش گذاشت. اما با این حال تا مقام عضویت در هیئت رییسه مجلس (منشی مجلس هفتم) و نایب رییسی کمیسیون برنامه و بودجه (مجلس ششم) پیش رفت.

او در انتخابات مجلس هفتم یعنی آخرین حضورش درپارلمان کشور، با کسب 168300 رای و حدود 35 درصد کل آرا به کار خود در قوه مقننه پایان داد.

از اواسط دهه ی 80 به نظر می رسید که جبارزاده رویکرد علمی _ پژوهشی را بر رویکرد سیاسی صرف ترجیح می دهد و سیاسی کاری و سیاست ورزی به خاطر برخی ناکامی های سیاسی در سطح کلان حزب کارگزاران، دیگر برای او جذابیت ندارد. به همین خاطر عطای نمایندگی مجلس را از همان انتخابات سال 1386(مجلس هشتم) به لقایش بخشید و به سمت فعالیت های علمی و دانشگاهی روی آورد.

در یکی از مهمترین اقدامات خود، در دورانی که هنوز نماینده مردم تبریز در مجلس بود پایه های تاسیس یک موسسه آموزشی با نام تاریخی ربع رشیدی را در تبریز بنیان نهاد و موفق شد بعد از 5 سال پیگیری، مجوز این دانشگاه غیرانتفاعی را در اردیبهشت ماه سال 1386 از  وزارت تحقیقات، علوم و فناوری دریافت کند. البته دریافت مجوز یک موسسه علمی_ دانشگاهی توسط نمایندگان مجلس در تبریز مسبوق به سابقه بود. چرا که پیش از جبارزاده هم یکی دیگر از نمایندگان مجلس (دکتر میلانی) سالها پیش مجوز تاسیس اولین موسسه علمی و دانشگاهی غیر انتفاعی به نام نبی اکرم (ص) را دریافت کرده بود.

در مراسم افتتاح موسسه ربع رشیدی، بسیاری از مسئولان بلندپایه استان (مانند: امام جمعه تبریز و استاندار معمارزاده) حضور داشتند. این امر گویای آن است که حامیان جبارزاده برای راه اندازی این حرکت علمی و دانشگاهی کم نبودند!

موسسه ربع رشیدی با توجه به کسب موافقت قطعی از وزارت علوم، بالاخره در سال 1386 وارد کنکور سراسری گردید و در این سال در چهار رشته کارشناسی از طریق کنکور سراسری 250 دانشجو پذیرش نمود.

با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید دکتر روحانی که بسیاری از گروه ها و شخصیت های سیاسی آگاهانه و یا ناآگاهانه خود را در پیروزی او سهیم دانسته و او را منتسب به خود می دانند! انتظار سپردن برخی مسئولیتهای سیاسی و مدیریتی به دست حلقه ی دوستان دیروز مانند «کارگزاران» بعید نیست! به هرحال روحانی منتسب به اصلاح طلبان بوده و رفاقت و دوستی دیرینه او با هاشمی رفسنجانی به عنوان پدر معنوی حزب کارگزاران کم چیزی نیست که بدین سادگی در سپردن پست های مدیریتی به یاران او فراموش شود. در این صورت نباید شنیدن خبر انتساب یکی از اعضای اصلی شورای مرکزی حزب کارگزاران به نام «جبارزاده» چندان عجیب و دور از انتظار باشد! اما همه ی اینها در شرایطی است که خود دکتر جبارزاده بخواهد بار دیگر از اشتغال خود در مراکز علمی و دارویی کم کرده و به عرصه ی سیاست بازگردد. در این صورت شک نکنید که جبارزاده یکی از همان مردان با تجربه ی صفحه شطرنج سیاست خواهد بود. تا چه پیش آید و چه در نظر آید…!

(487)

facebooktwitter

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *